zondag 7 januari 2018

Test duiklamp voor speleofotografie (Eglise 6-1-2018)

Kan een duiklamp flashes vervangen voor explofotografie?  testje van duiklamp Bigblue VTL6300p. in de Trou d'Eglise

Deelnemers : Piet, Casper, Bjorn, Katleen, Maarten, Dirk























woensdag 3 januari 2018

korte trip naar de Doubs

Vrijdag 8 december vertrokken Lizzy, Sam, Koen, Katleen, Nele en Bram naar de Doubs. Het was voor iedereen in deze groep al veel te lang geleden. Het plan was om vrijdagavond al een deel van de Vauvougier te equiperen om zaterdag niet te veel tijd te verdoen. Zondag gingen we dan nog iets klein doen zodat Sam en Lizzy zondagavond al konden vertrekken. Veel te kort allemaal, maarja de drukbezette werkmens van tegenwoordig...


Zo gepland, zo gedaan. Tegen een uur of 4-5 kwamen we (Bram en Nele) aan bij de gite: een proper en goed voorzien huisje met slaapplaats voor 8 personen, maar zeker genoeg plaats en gerief voor 10 en een zeer handige garage voor al de speleobrol. Een aanrader (Rue de l'ancienne gare 7B, Epeugney)! Sam en Lizzy stonden bijna klaar om te vertrekken, Koen en Katleen hadden een stevige vertraging, dus besloten we ons (eerder naïef) voornemen om alvast een klein grotje te doen op te bergen en te koken voor de rest. Ondertussen was het stevig beginnen sneeuwen, wat behalve voor een verdere vertraging voor K&K2 ook zorgde voor de creatie van het meesterwerk dat je hier kan zien.

Om 3 voor 9 kregen we dan het bericht dat Sam en Lizzy uit de grot waren. Niets te vroeg want om 9u had ik mijn texair mogen aantrekken om eens te gaan kijken en dat zou pijn hebben gedaan aan de goesting.

De volgende dag lag alles er prachtig volgesneeuwd bij. Nele kon het niet over haar hart krijgen om in een grot te kruipen en besloot te gaan wandelen.


De rest trok naar de Vauvougier. Na een heldhaftige (en verbazend vlotte) rit door besneeuwde veldwegjes met een oude Berlingo met zomerbanden kwamen we aan. Bij het omkleden stelde zich een klein probleem: Sam zijn croll ontbrak. Die moest de vorige dag bij het omkleden van zijn gordel zijn gevallen. Het lastige was natuurlijk dat alles onder een dikke sneeuwlaag lag. Na een tijdje wroeten bedacht Lizzy zich dat de auto de vorige dag meer naar voren stond en dus over de croll geparkeerd stond. Even later was hij gerecupereerd.


Verder verliep alles vlot en 's avonds stond er vettige degoutante stinkende (volgens de auteur) kaasfondue op het menu.

We besloten het zondag simpel te houden en de Cavottes te doen. Koen en Katleen bleven wat uitslapen en zouden later wel komen. Even later stonden we aan de Cavottes. Het weer was omgeslagen, de sneeuw was volop aan het smelten, er stond een gure wind en het regende. Het ideale weer om je in om te kleden! Wanneer we bijna klaar waren, bleek dat Sam zijn texair nog in de gite lag. Tegen dat we even later aan de grot konden beginnen, was er ons een groep van een 15-tal personen voorgegaan. De Cavottes begint met een horizontaal wandel- en kruipgedeelte waarna je aankomt in de 'salle du chaos'. Het vervolg hier is niet zo evident te vinden. Alternatief kan je een nieuwe vastgequipeerde stalen tirolienne volgen. Hier moesten we even wachten tot de voorgaande groep gepasseerd was, waarna we hen snel konden voorsteken.

De rest van de grot ging vlot, maar tot het einde zijn we niet geraakt omdat de konijnenpijp die we moesten volgen half onder water stond en het boven stevig aan het regenen/smelten was. Op de terugweg was ernog steeds geen spoor van Koen en Katleen te vinden. Even later bleek dat zij het vervolg in de 'salle du chaos' niet hadden gevonden en geen stalen musketon bijhadden voor de tirolienne.

Na nog een gezellige avond in de gite besloten we maandag vroeg te vertrekken om de sneeuwproblemen in België voor te zijn.

maandag 23 oktober 2017

Cantabrië, 3 dagen Hormigas


Midden oktober trokken we er nog eens een paar dagen op uit naar Cantabrië. Vermits het verbinden van de "Hormigas" met de rest van het systeem ons het grootste grottensysteem van Spanje zou opleveren, was dit opnieuw één van de doelen van de explo. Piet en Oswald hadden afgelopen zomer een stukje bijgevonden dat richting de Encaramado lijkt te gaan.



Deze explo zouden we ook gebruiken om eens digitaal te topograferen met topodroid. De metingen van de disto worden via Bluetooth doorgegeven aan een pda, waardoor onmiddellijk de afstanden en dieptes gevisualiseerd worden. In theorie gemakkelijk, maar in de praktijk toch ook koppeke bijhouden! Daar bovenop is de batterij op een dag leeg, dus moesten we ook een extra powerbank voorzien.

Op dag één exploreren we dus verder waar Piet en Oswald gebleven waren en vinden we ca 50 topometers extra in een blokkenstort met de nodige desobstructies. Het lijkt dat we hier maar verder kunnen geraken als we blijven desobstrueren. Na 11u wroeten en werken komen we terug aan de bivak om er de plannen van de volgende dag te bespreken.



Zondag gebruiken we om op zoek te gaan naar putten in de grote zaal en zowaar komen we na wat desobstructies in een grotere zaal, welke ons hoopvol stemde. Helaas liep het opnieuw op een einde, ondanks we onder de zaal een extra labyrintje vonden waar we dachten verder in te kunnen. Helaas kwamen we terug in dezelfde zaal uit.




Maandag wil Dirk de "verloren put van Walter " topograferen, die dus tot voor kort onvindbaar bleek. Zondag was de ingang al teruggevonden, nu was het dus verder afdalen en kijken of er een vervolg was. Ook weer hier en daar beloftevolle stukken, maar echte doorbraken konden we niet forceren. Hoogtepunt was wel dat een kanjer van een rots van 500 kg blijkbaar los lag terwijl we er meermaals gepasseerd waren. Veiliger was het dan ook om die maar naar beneden te laten kletsen in stijl.




Maandagnamiddag houden we het voor bekeken en jumaren we naar boven. Een welverdiende douche en een Spaanse topmaaltijd maken van ons allen een andere mens.

Resultaat van de explo, een kleine 450 topometers erbij en een reden om nog eens terug te gaan en de connectie proberen te leggen.













maandag 11 september 2017

Spekul 50: Alpiene wandeling in Beez

Piet, Sara en ik beslissen om op de zaterdag van Spekul 50 de Alpiene wandeling van Beez te doen. Ik had er al een paar keer over gesproken, het is volgens mij de knapste, technische wandeling die je kan doen in België. Over een afstand van 6 km klim en daal je 10-tallen keren om je op een totaal van bijna 1000 hoogtemeters te brengen. Geen hoogtevrees hebben en durven 3de graads vrij te klimmen zijn absoluut noodzakelijk! Reken op die 6 km een 3u zonder pauzes.

Stukje klimmen


Uizicht op de Maas



Het pad wringt zich over en tussen de rotsen, soms erdoor via een spleet of een grotje, je moet goed kijken , want het pad is niet steeds duidelijk. Gele pijlen of stippen wijzen de heenweg, blauwe de terugweg.

Tussen en door de rotsen



De uitzichten en de vegetatie zijn op vele plaatsen echt schitterend!



Afklimmen



De grootste helden waren Piet en Sara, die na afloop nog de Maas zijn ingedoken.

Ik ga deze wandeling zeker eens in de winter komen doen als het gesneeuwd heeft, dan wordt het nog een kaliber zwaarder :-)

zaterdag 9 september 2017

SPEKUL 50, voor jong en oud.
Wat leuke foto's


maandag 26 juni 2017

Spekul 50-bier

Deze week wordt ons Spekul 50-bier gebotteld. Vandaag heb ik het etiket geoptimaliseerd en op een lege fles geplakt ... Bij deze een teaser. Voor de echte proeverij gaan we nog even moeten wachten
:-)


vrijdag 16 juni 2017

uitstapje naar Alto del tejuelo

blitz naar  Alto  Tejuelo ~ Cantabrië  van 7 tot 11 juni..  Bram, Sara, Piet, Walter en ik..
Kort samengevat : 2 dagen modder, barro, mud, boue  .. etc.  en dan nog 1 dag spelei-toerisme  met een explo-tintje




weinig gevonden, maar uiteindelijk geeft het blaasgangetje van Gembo zijn geheimen prijs  Na een paar smalle passages, een eerste zaaltje, reeds eerder gezien door Thomas, Koen2 en Oswald bij een vorige explo, vervolgt na een simpele klim en nog een smal gangetje in een tweede zaal.  Tocht zijn we daar kwijt..  ??  wordt nogmaals vervolgd ..



tevens, bij het zoeken naar een vervolg naar het oosten, ergens in de collector, konden we kennismaken met één van de meest waanzinnige "passamanos" ooit gezien.. Geïnstalleerd op een spekgladde modderhelling had dit ons naar een mogelijk vervolg moeten leiden, helaas, de klim (Bram en Walter) leidde wel naar een galerij, die echter naar zo'n 15 meter al stopte op .... nog een klim... 


zaterdag: genoeg modder gezien, en dus een "geleid toeristisch" bezoek aan één van de mooie galerijen van het fossiele gedeelte. Al snel vinden we een vervolg in een laterale galerij, en na de nodige desobstructiewerken wordt er een vervolg gevonden..  Na een paar honderd meter stopt dit mooie galerijtje echter. topo ± 200 meter ..





conclusie : 80 uur TPST & 500 meter topo toegevoegd aan het systeem (momenteel zo'n 134 kilometer)

salu2
dirk