Cantabrië : Paasexplo in Alto Tejuelo  ...
dat curieus gangetje dat ons al jaren intrigeert moet er aan geloven..  Of toch nog  niet ......

mystery hole from dirk hermans on Vimeo.

Poco pech

Onze laatst voorziene explo viel een beetje.. euh  .. in de sneeuw.  De tickets waren gekocht, de verwachtingen hooggespannen... maar , de weergoden beslisten er anders over.
In tegenstelling tot het geblaat in de media over de sneeuwstorm van de eeuw in New York, passeerde die niet over de VS. maar over Noord Spanje..  Picos, Cantabria en het noord-spaanse binnenland verdwenen onder een nooit gezien pak sneeuw.  Wegen, autostrades raakten versperd, dorpen geïsoleerd en .. grotten onbereikbaar.  We bleven thuis :-/  enig mogelijke beslissing... maar met pasen proberen we het opnieuw .. kandidaten kunnen zich melden ...

enkele sfeerbeelden.

@ Fernando Garcia

Cantabrië ... Yeguas

yeguas 2014 from dirk hermans on Vimeo.

één van de terugkerende explo's was dit jaar in samenwerking met ACE Mataro, om een grot in hun zone met het grote systeem te verbinden.
tijdens een viertal excursies in de loop van het jaar, hebben we getracht om Yeguas (±  2 km.)  met het Alto del Tejuelo te verbinden.
We gingen steeds met 2 groepen naar de potentiële plaats van connectie, één ploeg via Yeguas de andere via de imposante put van Cotero.  Vanaf de 2de poging konden we mekaar horen, maar de doorgang bleef onvindbaar.  Wel hoorden we de "boums" van de andere ploeg en konden we de geur van wierook ruiken van de  ploeg in de andere grot.

In november, was er een doorbraak en zonder mekaar konden zien, was het tenminste al mogelijk met mekaar te praten..  Er zitten, nog enkele meter rotsblokken in de weg, maar gegarandeerd in 2015 is de connectie een feit.. En wordt Alto del Tejuelo  weer zo'n 2 km. groter..  We moeten de eindoptelsom nog maken voor het jaar, maar ik raam dat we momenteel aan 124 km.  zitten, en dus daar komt dan in 2015 al dadelijk een paar km. bij...

dirk

afspraken maken aan de splitsing naar Cotero  

ingang Yeguas

ingangsput Cotero (P.80)

meander Yeguas (-150)

Kinderspeleo 2014: Nou Moulin

Te drukke agenda's zorgden ervoor dat kinderspeleo dit jaar niet traditioneel in het voorjaar plaatsvond, maar wel na de zomervakantie. Dit jaar kozen we voor de doorsteek van de Nou Moulin via de grote ingang aan de porche, doorheen de "pebble squeeze", langs de Gruyère tot in de grote zaal en tenslotte de bovenuitgang. Zondag 12 oktober was de fortuinlijke dag waarop (slechts) vijf kinderen de ondergrond in Rochefort onveilig hebben gemaakt... Hieronder een verslag van Célestin over het verloop van de tocht...

En daarna een fotoimpressie!

---

Ik kreeg een berichtje met een uitnodiging voor een dagje grotten. Ik was zoooooooooooooooooooooooooooooooooo blij !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Toen we er waren, zag ik een grote grot. Ik dacht wow, cool! Maar eerst de lunch. Die smaakte. Daarna gingen we de grot in. Het was zo cool in het begin al met veel kruipen. We zagen een project om afval tegen te houden. Blijkbaar lukte dat niet. Een beetje verder kwamen we in een grote plaats. Daar zag je nog een ingang en moest je met touwen naar beneden. Wij gingen vooruit met veel stappen en kruipen.

Toen kwamen bij de gruyère. Dat was al wat moeilijker. Het leek een beetje op kaas met gaatjes; daarom noemt het zo. Normaal waren er meerdere gangen om naar boven te gaan. Dat was niet zo. Op één plaats wel. Opeens vertelde Sam een verhaal. Toppie! In de tussentijd kregen we van Hans een napoleonsnoepje. Joepie! We zochten daarna een verdere gang en kropen en stapten naar een andere zaal. Daar moesten we omhoog. Hans helpte ons. Dat was tof. Als we boven waren, weer een nieuwe gang. Weer doorstappen en kruipen. We kwamen op een grote plaats. Daar kon je de tonne doen. We gingen vooruit en kwamen op een plaats met 2 gangen. De ene was een plaats voor 3. Ze was heeeeeeeeeeeeeeeel mooi met stalagmieten, stalactieten en gordijntjes. Dan eruit kruipen en de andere plaats in. Eventjes 1 m verderop kwamen we in een soort tent of zolder. Daar was er een groot gordijn. We moesten daar naar boven. Gemakkelijker dan je de naam hoort; de schoorsteen. Dat duurde wel een tijdje. We trokken ons op naar boven. We waren uit de grot, jammer!

Gelukkig mochten we (ik, Hans, Lune en Sam) eens in de tonne. Wij hadden er nog energie voor. Net als in een glijbaan gleden we wel 2 meter naar beneden. YOLO! We kropen dapper verder. Toen kwamen we in een grote zaal. We zochten naar de uitgang maar vonden ze niet. We zijn dan maar via de 2 meter buis weer naar boven geklommen. Sam op Hans zijn schouders. Dat lukte! Gelukkig hadden we de jeton om ons op te trekken.

Het was een superleuke dag. Ik kijk al uit naar een volgende…

Célestin-10 jaar

---

zonnige groeten uit Cantabrië

Avondgrotten Eglise

Om 18u afgesproken met Hans en Renaud in het Brusselse om te carpoolen. Koen VO had op woensdagavond ook laten weten te zullen afkomen, maar dan rechtstreeks naar de grot.


19u30 ontmoeten we elkaar op de parking en een kwartier later dalen we af in de grot. De binnentemperatuur is heerlijk afkoelend op een zwoele zomeravond als deze.

Lang zou dat echter niet duren, want we gaan sportief grotten en houden er een goed tempo op na.
Verschillende hoekjes en kantjes worden aangedaan en we equiperen ook een traversée: "Passage des Bruxellois", "Grande Galerie", "Cascades", "Salle des Gours", "Réseau du Babydoll" (maar voor mij bleek de etroiture te lastig), "Pas de la Mort", ...

Rond 22u00 staan we terug buiten. Het is nog een beetje licht en de buitentemperatuur is aangenaam.
Koen gaat rechtstreeks naar Leuven, de anderen stoppen onderweg naar Brussel nog om de dag af te sluiten een meet fris biertje. Middernacht arriveren we aan de carpoolparking, de volgende dag zullen we het wel voelen maar dat nemen we er graag bij!

avondgrotten een aanrader voor drukbezette mensen met overvolle weekendagenda's ;-)

Bedankt Hans, Renaud en Koen voor de leuke avond!

Björn van Staeyen

Spekul Grand Slam 2014

Dit jaar leek er niet veel volk geïnteresseerd te zijn in een Spekul Grand Slam, Piet liet me weten vaag interesse te hebben, ik moest een mailtje rondsturen en hij zou nog wel zien. Na de mail toch bevestiging van Piet. Sara V. vroeg of er nog plaats was? Ja! We waren met drie. Voor zij die niet vertrouwd zijn met de Grand Slam, de bedoeling is om op 1 mei de Bernard, Wéron, Église en Haquin te doen, telkens tot aan de sifon en terug. Met minstens twee teams moet elk team maximaal 1 keer equiperen en 1 keer desequiperen, waardoor je redelijk tempo kan maken. Dit jaar met drie, dus alles equiperen en desequiperen, wat het wel wat zwaarder maakt. Doel van de dag was om de 4 grotten op max 8u te doen. Vroeg beginnen, vertrek om 7u30 in Leuven, om 8u30 kleden we ons om aan de wei van den Bernard. Kitzakken zijn mooi voorbereid, Piet wil de Bernard equiperen, Sara gaat als tweede en ik sluit aan. Heerlijk om eens geen kitzakken naar beneden te moeten dragen. We gaan in stevig tempo naar beneden, mede doordat ik Piet op het hart had gedrukt om geen “Brevet B” equipementen te hangen, we moeten wat tempo maken. Op iets meer dan een half uur staan we onderaan het laatste touw. Piet heeft zeer vlot geëquipeerd. Ik neem over om de weg naar de sifon te wijzen. Wat gekronkel en gekruip. De sifon staat laag door het droge weer, de hele grot is tamelijk droog eigenlijk. Daarna direct terug naar boven en we maken weer wat tempo. Dankzij goeie communicatie, kunnen we de kitzakken vlot doorgeven en is de terugweg naar ons vermoeden even vlot als de heenweg verlopen. Goed bezweet staan we boven en zijn we benieuwd naar onze tijd. Om 10u50 staan we terug aan de auto. Mooi, even iets eten en drinken en naar de Wéron. Sara heeft nog veel last van haar knieën na Barchon en past, dus Piet en ik gaan met twee verder. Ergens spijtig, maar wel eerlijk! Stukje stappen en we duiken de Wéron in na wat onnozel te doen over hoe efficiënt tijd te verliezen aan een grotingang. Piet kent de Wéron iets minder goed, dus ik ga voorop en in een stevig tempo gaan we naar beneden, er wordt  creatief geëquipeerd, we wringen ons als een slang door de chicanes en komen lekker bezweet aan de sifon toe, 1, 2, 3 en terug naar boven. We verliezen 32 seconden als ik de weg wat moet zoeken na de banquettes, maar we racen verder door de chicanes, klimmen als tarzan langs te touwen, vliegen door de porte d’avion en we staan terug buiten. Na exact 1u15 staan we terug aan de auto, Sara had ons niet verwacht en lag gezellig te dommelen op de achterbank. Meent ge dat nu? Al terug? Ja! Geen gezever, we hebben goed doorgedaan J (De laatste keer dat we de Wéron hadden gedaan, waren we 5u onderweg, vraag Pieter maar waarom J). Bon, naar de Église dan. Met texair aan in de auto (handig hé), parkeren, iets eten en drinken en hop de doline in (de daslook stond mooi in bloei trouwens). Sara had de Église nog niet gedaan, dus hier en daar wat uitleg, maar ook weer tempo hooghouden, sifon opzoeken en hop terug en langs les cascades naar boven, langs de pas de la mort en naar buiten. Ik probeer de grot te sluiten, maar verlies 2min47sec en krijg het slot niet dicht. Piet heeft er 12 seconden voor nodig. Om 13u15 rijden we richting Haquin. Een historisch moment voor Piet. Na 20 jaar speleo gaat hij voor het eerst de Haquin doen. Bon, nog even deze klassieker afwerken. Aan de ingang waarschuw ik voor de “passage Filip” en toch hoor ik Piet nog tegen Sara zeggen:  Hela, ni langs daar he, gij wilt zeker de Filip achterna!? Bon, modderberg, salle d’attente, schapengat, kurkentrekker, salle minuit, paardenrug, pont de calcite, autostrade, …éboulis en we staan terug buiten. Proficiat aan ons allen, Mooi ook van Sara om er drie te doen. Om 14u15 staan we aan de auto, 5u45 voor de 4 grotten, inclusief desequiperen en verplaatsing. Al zeggen we het zelf, toch een mooie tijd. Nog even nagenieten op een terraske in de zon in Lustin. Heerlijk stijf in de armen en benenJ