Speleo in/op de Mont Aiguille

Het massief van de Vercors is onder speleo's bekend om de Gouffre Berger, lange tijd de diepste grot ter wereld, waar Fernand Petzl en anderen geschiedenis hebben geschreven. Onder klimmers en wandelaars is de Mont Aiguille het icoon van het massief. Ook al is deze tafelberg niet het hoogste punt van het massief, het is wel een monumentale monoliet, die op vele foto's pronkt en waarvan velen hopen er ooit op te staan. In 1492 (jaja hetzelfde jaar als...) werd deze berg voor het eerst beklommen en vermits het enige doel van de expeditie de loutere beklimming van de berg was, wordt dit als de start van het alpinisme beschouwd. Zonder fototoestel of sociale media, werd er toen ettelijke dagen op het plateau gebivakkeerd, om zeker te zijn dat de tamtam zijn ronde had gedaan.

De noordwand van de Mont Aiguille, langswaar ook de normaalroute loopt

Met als intentie de Noordwand te beklimmen in een weekendje eind oktober langs een iets moeilijker route (Tour des Gémeaux (D+, 5c+) dan de normaalroute (PD III) bleek er op de top ook nog een speleomomentje mogelijk te zijn.

De beklimming via de Tour des Gémeaux was zeker stevig te noemen gezien de beklimming in alpiene stijl diende te gebeuren (lees: alles meesleuren voor een bivak, dus ook kookvuur, water en eten, want daarboven is er niks:-) ). Ondanks dat we over elk object hadden nagedacht, elke gram weloverwogen in de rugzak ging, was de rugzak te zwaar naar onze goesting.

Bivak onderaan de wand

 Smile na een frisse en winderige nacht

In de wand, diedre 5+

 Na een prachtige klim van 250 meter bereiken we het plateau

Topfoto met de Grand Veymont op de achtergrond

Omdat we dan toch de namiddag vrij hadden op het plateau, besloten we eens rond te lopen en vonden we een breuk waarin we besloten af te dalen.

Maarten aan de breuk

   

Afdalen dan maar

De fissure is ca 30m diep

Een kleine verrassing was dat de breuk onderaan uitgeeft op de oostwand, van waaruit er een prachtig uitzicht is.

Er waren nergens sporen van voorgaande bezoekers waar te nemen, iedereen zal het te druk gehad hebben met het plateau. We kunnen dus spreken van een premiere ;-) Le trou des fous Belges

Proost!

Ochtendgloren

Na een heerlijke nacht op het plateau dalen we af en keren we terug naar huis...

Nieuws van Alto del Tejuelo. Volgende connectie in de maak?

zondag 1 november, explo in Hormigas, grotje van zo'n 8 km. ontwikkeling. Afstand tot hoofdgrot van het systeem ? op een paar plaatsen slechts 50 meter. Verbinding, nog niet gevonden ...

hormigas from dirk hermans on Vimeo.

Plop?

Tijdens een desobstructie in de Canto liep toch niet alles zoals gedacht...

Speleo, het is ook wel vaak wachten, zoeken en improviseren :-)

Plop from Koen VO on Vimeo.

Cantabrië : Paasexplo in Alto Tejuelo  ...
dat curieus gangetje dat ons al jaren intrigeert moet er aan geloven..  Of toch nog  niet ......

mystery hole from dirk hermans on Vimeo.

Poco pech

Onze laatst voorziene explo viel een beetje.. euh  .. in de sneeuw.  De tickets waren gekocht, de verwachtingen hooggespannen... maar , de weergoden beslisten er anders over.
In tegenstelling tot het geblaat in de media over de sneeuwstorm van de eeuw in New York, passeerde die niet over de VS. maar over Noord Spanje..  Picos, Cantabria en het noord-spaanse binnenland verdwenen onder een nooit gezien pak sneeuw.  Wegen, autostrades raakten versperd, dorpen geïsoleerd en .. grotten onbereikbaar.  We bleven thuis :-/  enig mogelijke beslissing... maar met pasen proberen we het opnieuw .. kandidaten kunnen zich melden ...

enkele sfeerbeelden.

@ Fernando Garcia

Cantabrië ... Yeguas

yeguas 2014 from dirk hermans on Vimeo.

één van de terugkerende explo's was dit jaar in samenwerking met ACE Mataro, om een grot in hun zone met het grote systeem te verbinden.
tijdens een viertal excursies in de loop van het jaar, hebben we getracht om Yeguas (±  2 km.)  met het Alto del Tejuelo te verbinden.
We gingen steeds met 2 groepen naar de potentiële plaats van connectie, één ploeg via Yeguas de andere via de imposante put van Cotero.  Vanaf de 2de poging konden we mekaar horen, maar de doorgang bleef onvindbaar.  Wel hoorden we de "boums" van de andere ploeg en konden we de geur van wierook ruiken van de  ploeg in de andere grot.

In november, was er een doorbraak en zonder mekaar konden zien, was het tenminste al mogelijk met mekaar te praten..  Er zitten, nog enkele meter rotsblokken in de weg, maar gegarandeerd in 2015 is de connectie een feit.. En wordt Alto del Tejuelo  weer zo'n 2 km. groter..  We moeten de eindoptelsom nog maken voor het jaar, maar ik raam dat we momenteel aan 124 km.  zitten, en dus daar komt dan in 2015 al dadelijk een paar km. bij...

dirk

afspraken maken aan de splitsing naar Cotero  

ingang Yeguas

ingangsput Cotero (P.80)

meander Yeguas (-150)

Kinderspeleo 2014: Nou Moulin

Te drukke agenda's zorgden ervoor dat kinderspeleo dit jaar niet traditioneel in het voorjaar plaatsvond, maar wel na de zomervakantie. Dit jaar kozen we voor de doorsteek van de Nou Moulin via de grote ingang aan de porche, doorheen de "pebble squeeze", langs de Gruyère tot in de grote zaal en tenslotte de bovenuitgang. Zondag 12 oktober was de fortuinlijke dag waarop (slechts) vijf kinderen de ondergrond in Rochefort onveilig hebben gemaakt... Hieronder een verslag van Célestin over het verloop van de tocht...

En daarna een fotoimpressie!

---

Ik kreeg een berichtje met een uitnodiging voor een dagje grotten. Ik was zoooooooooooooooooooooooooooooooooo blij !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Toen we er waren, zag ik een grote grot. Ik dacht wow, cool! Maar eerst de lunch. Die smaakte. Daarna gingen we de grot in. Het was zo cool in het begin al met veel kruipen. We zagen een project om afval tegen te houden. Blijkbaar lukte dat niet. Een beetje verder kwamen we in een grote plaats. Daar zag je nog een ingang en moest je met touwen naar beneden. Wij gingen vooruit met veel stappen en kruipen.

Toen kwamen bij de gruyère. Dat was al wat moeilijker. Het leek een beetje op kaas met gaatjes; daarom noemt het zo. Normaal waren er meerdere gangen om naar boven te gaan. Dat was niet zo. Op één plaats wel. Opeens vertelde Sam een verhaal. Toppie! In de tussentijd kregen we van Hans een napoleonsnoepje. Joepie! We zochten daarna een verdere gang en kropen en stapten naar een andere zaal. Daar moesten we omhoog. Hans helpte ons. Dat was tof. Als we boven waren, weer een nieuwe gang. Weer doorstappen en kruipen. We kwamen op een grote plaats. Daar kon je de tonne doen. We gingen vooruit en kwamen op een plaats met 2 gangen. De ene was een plaats voor 3. Ze was heeeeeeeeeeeeeeeel mooi met stalagmieten, stalactieten en gordijntjes. Dan eruit kruipen en de andere plaats in. Eventjes 1 m verderop kwamen we in een soort tent of zolder. Daar was er een groot gordijn. We moesten daar naar boven. Gemakkelijker dan je de naam hoort; de schoorsteen. Dat duurde wel een tijdje. We trokken ons op naar boven. We waren uit de grot, jammer!

Gelukkig mochten we (ik, Hans, Lune en Sam) eens in de tonne. Wij hadden er nog energie voor. Net als in een glijbaan gleden we wel 2 meter naar beneden. YOLO! We kropen dapper verder. Toen kwamen we in een grote zaal. We zochten naar de uitgang maar vonden ze niet. We zijn dan maar via de 2 meter buis weer naar boven geklommen. Sam op Hans zijn schouders. Dat lukte! Gelukkig hadden we de jeton om ons op te trekken.

Het was een superleuke dag. Ik kijk al uit naar een volgende…

Célestin-10 jaar

---